Op weg naar de marathon

Onze marathonschema’s zijn dit weekend ingegaan. Marc hoopt over 13 weken in Eindhoven aan de start te staan, ik over 14 weken in Amsterdam. Kijkend naar onze training dit weekend wordt het voor ons beide nog een uitdaging om een schema te volgen. Ten eerste volg ik een loopclinic ter voorbereiding op de 10 kilometer Singelloop. Dat pas niet in mijn schema. De training afgelopen vrijdag was pittig, omdat ik probeerde zoveel mogelijk in de buurt van ‘de snellen’ te lopen. Dat leverde fijne complimentjes als ‘jij kan ook goed doorlopen!’ op, maar zorgde er ook voor dat ik op zaterdag nog niet aan mijn schema kon beginnen. Marc kon vandaag wel starten met zijn schema en legde de voorgeschreven duurloop meteen in een veel te hoog tempo af. En dan komt de vakantie er nog aan, waarin soms gefietst wordt in plaats van gelopen en nagenoeg elke loop een heuvel bevat.

De rem erop

Remmen in plaats van gas geven, dat zal het thema zijn de komende tijd. Te veel doen is contraproductief, ook al voelt dat niet zo. Zoals Marc zegt: “Er is meer talent verloren gegaan door te hard trainen dan door te zacht trainen”. Dat lees ik ook terug in het boek ‘Ren voor je leven’ van Klaas Boomsma, een boek dat op meer dan één vlak herkenbaar is. Boomsma begint met hardlopen wanneer hij, na een leven vol drank en drugs verblijft in een verslavingskliniek. Ook in het hardlopen is hij onmatig, waardoor hij naar zijn eerste marathon toewerkt vanuit het principe ‘meer is beter’. Leergeld dat hij verzilvert in de vele succesvolle races die hij daarna nog loopt, maar waarvan ik hoop dat het ons bespaard blijft.

Over het boek van Klaas Boomsma zal ik later nog een keer schrijven. Ik heb het in één keer uitgelezen en kan beamen wat er op de kaft staat: “Ren voor je leven is niet geschreven om je ervan te overtuigen dat je moet gaan hardlopen, maar na het lezen van dit boek heb je daar gewoon onbedwingbaar veel zin in.” Opeens wou ik dat het al 15 oktober was.

Site Footer

Sliding Sidebar